RSS  

ايمان                                                                                            محسن خاكپور

آنچه كه در پاسخ به اين سوال بايد بدان توجه زيادي كرد، طرح آن در فضاي فرآديني است،يعني "ايمان بما هو ايمان"، فراي ايمان اسلامي و مسيحي و بودايي و ....

با اين توجه،به نظر مي رسد

 فصل مشترك تمامي ايمان ها،اعتقاد قلبي است،اعتقاد قلبي به آنچه كه باورش داري،به آنچه كه معتقدي.باوري عميق،كه به تو مي گويد اين اعتقاد صحيح است و مي تواني بدان اعتماد كني و دنيا را اينگونه ببيني و با ايماني كه بدان داري نتيجه بگيري.

اين مساله در تمامي اديان و مذاهب به نسبت وجود دارد و هر كس از روي همين ايمان و باور به آيين و مذهبي گرويده است، شايد در خيلي از مذاهب و اديان(بعضا غير آسماني) نتوان براي آن توجيهي عقلي پيدا كرد،اما آنچه كه براي ما مهم است اين است  كه شخص به ايمان خود،ايمان دارد و معتقد است ايمانش صحيح است،گر چه شايد با نگاهي غير از نگاه وي نتوان آن ايمان را توجيه كرد واشكالات و خدشه هاي گوناگوني بدان وارد كرد،اما براي ما اين مهم است كه فرد به آن،ايمان قلبي دارد و آن را باور كرده است، حتي اگر ديگران ........ 

تشكر از استاد

جا داره به نمايندگي از دوستان كد ۸۴ ( معارف اسلامي.فرهنگ و ارتباطات) از استاد عزيزمان، جناب آقاي دكتر گيويان تشكر كنيم. اولا بخاطر راهنمايي هاي سازنده و دلسوزانه شان كه باعث پويايي هرچه بيشتر دوستان شده و ثانيا بخاطر اينكه، بار ديگر سبب خير شدند تا دوستان كد سرفراز ۸۴ در محيطي ديگر دور هم جمع گردند و گوشه اي ديگر از انسجام و استعدادشان را به نمايش بگذارند.

خدايا چنان كن سر انجام كار                                          تو خشنود باشي و ما رستگار

بسمه تعالی

مردم نگاری مردم منطقه بزمان

در نوروز سال 1387 به همراه تعدادی از دوستان و همقطاران خود سفری به سیستان و بلوچستان داشتیم.در این گذر توانستیم قسمتی دیگر از کشور عزیزمان ایران را ببینیم.ایرانیانی با نام بلوچ وسیستانی.

منطقه كه ما بدان جا سفر كرديم بزمان نام داشت .بزمان یکی از شهرهای کوچک استان سيستان و بلوچستان ایران است. در ۹۰ کیلومتری ايرانشهر و یکی از باسابقه ترین بخش‌های استان سیستان و بلوچستان می باشد که تنها سابقه بخشی 110 ساله دارد.كوه آتشفشانی نیمه‌فعال بزمان در فاصله ۳۰ كيلومترى شمال غرب بزمان قرار دارد

و اما هدف ازاین سفر ساخت مسجدی در روستای گزهک بود. روستایی محروم در بزمان بلوچستان ایران.با چند خانه ی کپری بدون مدرسه و خانه ی بهداشت اما با یک خط تلفن!

برای شروع کار و اسکان به روستای مکسان رفتیم روستایی در نزدیکی گزهک اما باامکانات و جمعیت بیشتر.